C.B. Ames Vs. Santa Baia sub-22 completo

Aquí vos deixamos o partido íntegro desta xornada ante o Santa Baia sub-22 de Boiro:

E lembrade que tedes este e outros partidos do voso club favorito na nosa canle de YouTube.

Grazas por acompañarnos!

Recuperando sensacións

Sen tempo para recompoñernos tras a inesperada derrota da xornada pasada a mans do C.B. San Mauro, quenda para a estrea en casa na segunda volta ante un equipo en franca progresión con respecto á pasada campaña: o C.B. Santa Baia sub-22. Para volver atopar o camiño da vitoria tiñamos tres cousas claras: manter a calma en ataque, orde defensiva e, sobre todo, pechar calquera posibilidade de contraataque do rival cun bo balance defensivo.

Así as cousas, e coa resaca da derrota anteriormente comentada moi presente, comezamos o partido con moitas dúbidas no noso xogo. O "Jorgesistema" non daba os froitos desexados, o que motivou a primeira vantaxe a favor dos boirenses (2 a 5) ante un C.B. Ames espeso e atrancado. Tempo para os cambios e Raúl, aos mandos da nave amiense debido á ausencia de Gaby, decide poñer en liza a Alberto Jr, quen coa súa ousadía e frescura de pernas introduce o cambio de ritmo necesario para voltear o marcador. Tres grandes penetracións súas e un triplo frontal do capitán Dani colócannos por diante no electrónico ao termo dos dez primeiros minutos (13 a 11), aínda que con moita marxe de mellora.

Nos primeiros minutos do segundo parcial mantense a igualdade ata que Quique, cunha espectacular entrada a canastra, e Jota, cun triple escorado, establecen as primeiras diferenzas. Novamente, a entrada dun Alberto Jr. inspiradísimo a ambos lados da cancha, e con cinco puntos consecutivos, certifica a primeira fractura no marcador e a ruptura do ata ese momento equilibrio imperante. Pero, co C.B. Santa Baia en bonus, reaparece un dos nosos grandes lastres ao longo da presente campaña: os erros desde a liña de tiro libre. A melloría neste aspecto debe ser capital se pretendemos conseguir o noso obxectivos xa que, en gran parte, a culpa do noso pleno de derrotas en partidos axustados teñen neste apartado un dos seus factores máis determinantes. Xusto antes de irse ao descanso, os visitantes collen un pouco de aire grazas á meritoria canastra de Vázquez sobre a bucina. 14 a 10 de parcial a favor do C.B. Ames e 27 a 21 ao descanso. Máis problemas en ataque que en defensa.

Tras a volta dos vestiarios saímos cos ánimos renovados e coa determinación, agora si, de cumprir coas premisas básicas que nos guiarían cara á vitoria. Había que romper o partido se non queriamos atoparnos coas nosas pantasmas. Jorge, que ata ese momento errara os seus sete intentos desde máis aló do 6,75, recargou o seu fusil e anoto tres triples que facían efecto nos boirenses. Con Eloy como amo e señor dos taboleiros, Rober á batuta, e Víctor en plan "metrónomo", o C.B. Ames convertíase, de súpeto, nunha orquestra ben engraxada na que todos os seus integrantes aportaban. O desconcerto visitante era patente ante a que se lle viña encima. Sen apenas oportunidades sequera para lanzar a canastra, e máis sobrepasados que un ateo nunha procesión en Semana Santa, os de Boiro non podían máis que ser testemuñas de como a segunda unidade do C.B. Ames daba continuidade á tempestade, liderados por un incisivo Raúl. O parcial ao longo destes dez minutos dio todo: 24 a 4, e un C.B. Ames que volve polos seus foros para situar un rotundo 51 a 25 no electrónico. Visto para sentenza.

Co encontro finiquitado, o último e intranscendente parcial serviu para dar confianza a aqueles xogadores necesitados de minutos e ir recuperando sensacións para as importantes citas que están por chegar. Ao final do partido, 60 a 34 e a pensar nos nosos próximos rivais.

O mellor: o reencontrarnos coa vitoria nunha partido coral. Defensa seria e pinceladas en ataque que atisban o que este equipo pode chegar a dar, aínda que a marxe de mellora segue sendo moi elevado e estamos lonxe da nosa mellor versión. 

O peor: poderiamos falar da porcentaxe de acerto desde o tiro libre, de precipitación e desorde en diferentes fases do encontro, dos balóns perdidos, etc., pero, sen dúbida, pouco despois de terminar o encontro faciámonos eco da noticia de alcance que encolleu os corazóns de todos os amantes do baloncesto: a morte en accidente de helicóptero do gran Kobe Bryant e dos seus oito acompañantes, entre eles unha das súas fillas. Terrible. Desde esta humilde publicación queremos sumarnos ao pesar de toda a gran familia do baloncesto e ter o noso máis sentido recordo para a Mamba Negra. Déixanos unha lenda, nace un mito. Moitas grazas por todo o que nos ensinaches, mestre, polo teu exemplo, polos teus valores, e por ese eterno sorriso. Descansa en paz compañeiro.

Kobe Bryant (1978 - 2020)

In memoriam

E, para rematar, a estatística completa dos xogadores do C.B. Ames:

(Pincha para ampliar)

C.B. San Mauro Vs. C.B. Ames completo

A continuación ofrecémosvos o partido completo disputado o pasado 18 de xaneiro en Vilanova de Arousa entre o C.B. San Mauro e o C.B. Ames:

Lembra que tes a túa disposición este e outros encontros do C. B. Ames na nosa canle de YouTube.

Moitas grazas aos nosos supporters!

Duro pau para as nosas aspiracións

Tras unha semana extra debido á xornada de descanso, volta á competición para iniciar a segunda volta visitando ao C.B. San Mauro en Vilanova de Arousa. A cómoda vitoria na primeira volta presaxiaba unha pedra de toque ideal para retomar a nosa actividade tras o longo parón do Nadal, aínda que coas baixas de Jacobo, Alberto Jr., Manu e o gran capitán Dani, sumado ao maior rendemento do equipo local no seu feudo, se atisbaba que a empresa non sería fácil.

Os primeiros compases resultaron de certo desconcerto por parte do C.B. Ames ata que Jorge, nunha clara declaración de intencións do que sería un gran partido no apartado individual, comezou a anotar desde diversas posicións para situarnos por diante no marcador. Pero os locais non ían a claudicar facilmente e, coñecedores das súas armas, castigaban unha e outra vez as excesivas perdas de balón (ata 7 neste cuarto) con canastras fáciles baixo o noso aro. A entrada en pista de Raúl volvía poñer as cousas no seu sitio e, cunha gran acción tras rebote ofensivo remontando a liña de fondo, conseguiu suspenderse no aire e para encestar apoiándose en táboa e deixar un 14 a 15 favorable neste primeiro cuarto. As nosas sospeitas confirmábanse: este partido pouco ou nada tiña que ver co encontro de ida.

Ao comezo do segundo parcial os locais parecían menos enchufados que nos instantes iniciais, cuestión que foi aproveitada polo nosos para conseguir un parcial de 4 a 9 e levar a iniciativa no marcador (18 a 24), grazas en gran parte aos dous triples de Jorge e á nosa maior intensidade defensiva nestes primeiros cinco minutos. Pero, de súpeto, un afortunadísimo triple a taboleiro espolea aos locais que, liderados polo seu capitán e xogando a un ritmo tan eficaz como pousado, endósannos un parcial de 12 a 2 no que unha pedrada dun mermado Alberto Sampedro sería a nosa única achega ofensiva na parte final deste cuarto. Ao descanso, 30 a 26 a favor do C.B. San Mauro e moito, pero que moito, por mellorar.

Tras a continuación mostramos a nosa mellor cara. Con Jota ordenando o xogo, Quique facendo gala dun gran despregamento físico, Eloy dominando os taboleiros en ambos os dous lados, Juan lendo perfectamente a zona exposta polos locais e un excelso Jorge en plan "executor", en catro minutos de xogo puxémonos  +8, o que provocou a perda momentánea dos papeis por parte dos locais e motivou a expulsión do seu adestrador por unha protesta reiterativa e airada dunha inexistente falta antideportiva sobre Ramírez, único bastión local que conseguía dar a réplica aos nosos envites. Pero, de novo, o apagamento ofensivo. O C.B. San Mauro regresaba ao encontro desde o tiro libre mentres que o C.B. Ames, volvendo ao terreo de decisións precipitadas que presidiu o noso xogo durante os primeiros vinte minutos, deu aire ás aspiracións do rochoso conxunto local. As perdas e a mala selección de tiro eran castigados, mesmo co clásico "palomero", por parte dun conxunto local que interpretaba ben a nosa desorde. A volta á cancha (e da orde) tanto de Jota e de Juan como, sobre todo, dun Jorge a outro nivel (7 de 10 en triplos ata ese momento), volvían poñer a esperanza nos corazóns amienses. Pero un par de triples dos locais, un deles sobre a bucina, volvían situar por encima no marcador a falta dos últimos dez minutos por disputarse (52 a 49).

Cuarto e definitivo parcial e todo por decidir. Gaby pon en liza ao seu quinteto titular que, liderado nos instantes iniciais por un corajudo Quique e pola polivalencia de Juan, tenta romper o torticero ritmo de encontro con penetracións e ataques rápidos que motivan a asistencia dos xogadores do C.B. Ames á liña de persoal aínda que, como se está convertendo en costume, a eficacia non resulta a desexada. Pero, por enésima vez, emerxe a figura dun Jorge excelso para anotar o seu oitavo triple e colocarnos por diante no marcador (57 a 58) a falta de sete longos minutos por disputarse. Igualdade máxima e emocións aseguradas nun encontro que, aínda que non era unha oda ao baloncesto, si que auguraba un final de infarto.

E chegamos ao momento álxido. Con 65 a 63 no marcador, a falta de trece segundos e posesión para os locais en campo de ataque, a consígna está clara: roubar ou falta. A falta de entendemento no saque é aproveitada por Quique, que consegue roubar o balón e saír disparado cara á canastra local ante a oposición de Ramírez que, no seu intento de tapón, despraza claramente ao escolta amiense impedíndolle anotar ante a impasible mirada dos colexiados que decidiron emborronar o seu máis que correcto labor ata o momento marcándose un Poncio Pilatos en toda regra. Por moito menos estes mesmos colexiados sinalaran multitude de faltas ao longo deste encontro, pero a máxima que determina que é máis fácil, neste tipo de accións determinantes, mirar para outro lado que sinalar a infracción (non vaia ser que se prolongue o partido, e máis se a acción vai en contra do equipo local) resultou decisiva. Ante as protestas visitantes, o C.B. San Mauro rubricou o 67 a 63 final coa súa enésima canastra de "palomero". Con independencia desta acción, nunca deberiamos chegar a un escenario de final igualado xa que esta tempada atragántasenos en exceso este tipo de situacións. Sen dúbida, un duro e inesperado pau ás nosas aspiracións de clasificarnos para a fase final.

A continuación, servímosvos a estatística completa dos xogadores do C.B. Ames:

(Pincha para ampliar)

O mellor: Jorge. Imperial ao longo de todo o encontro. 32 puntos, 8 triplos e un auténtico pesadelo para o rival. Ademais, mantivo o tipo en defensa e mentalmente véselle máis centrado. Un xogador moi por encima desta categoría e todo un luxo para o C.B. Ames.

O peor: novo final axustado e outra derrota. As malas decisións ao longo de diferentes tramos do encontro lastraron as nosas posibilidades. 21 perdas de balón, mal balance defensivo, tan só seis rebotes en ataque e a incapacidade para impoñer o noso ritmo foron determinantes nunha derrota que non debemos escusar na última e máis que discutible decisión arbitral. Mención aparte para o 12 de 26 desde a liña de tiro libre, capital á hora de que a balanza se inclinase a favor dos locais. Temos moito que traballar para transformar as nosas debilidades en fortalezas. Van pasando as xornadas e cada vez queda menos marxe para o erro...

C.B. Ames Vs: Elidente C.B. Rianxo completo

Se alguén quere quitarse o mal sabor de boca do clásico Barça - Madrid de onte, a continuación servimos o encontro completo disputado o pasado domingo entre o C.B. Ames e o Elidente Rianxo:

Coma sempre, podes visionar este e outros partidos do teu club favorito na nosa canle de YouTube.

Moitas grazas a todos os nosos xiareiros polo seu apoio incondicional. Antes de que acabe o ano, achegámonos ás 16.000 visitas, algo inimaxinable no momento de poñer esto en marcha.

FELICES FESTAS A TOD@S! HO-HO-HOOOOO

Trámite antes do peche do exercicio 2019

Tras as últimas tres derrotas consecutivas e o parón motivado polo ponte da Constitución, quenda para recuperar sensacións perdidas ante un a priori propicio rival. O debutante e naquel momento pechacancelas Elidente C.B. Rianxo visitaba o municipal de Bertamiráns sen estrear o seu marcador de vitorias ao longo da presente campaña, e encaixando severas derrotas na maioría dos seus enfrontamentos, o que facía presaxiar que sería unha vítima propicia para que o C.B. Ames endereitase o rumbo.

Antes do comezo, dúas noticias (unha mala e outra boa): a lesión na espalada a última hora do noso francotirador Jorge, que decidiu non participar no xogo co propósito de non arriscar para apoiar aos seus compañeiros desde o banco; doutra banda, sen dúbida a mellor noticia do partido, a entrada na convocatoria por primeira vez na tempada de toda unha institución como Alberto Sampedro.

Comezo do partido cunha clara misión: acabar coa racha negativa

Compadecían os visitantes con tan só seis efectivos, mentres que os locais presentábanse co máximo regulamentariamente permitido. Un desequilibrio de forzas que quedaba patente desde os instantes iniciais de xogo, nos que tanto Alberto Jr. como Juan campaban ás súas anchas para protagonizar un 10 a 0 inicial que daba boa mostra de como sería o partido. Pero tras este parcial de saída, chegaron uns minutos de desconcerto e relaxación que foron aproveitados polos visitantes para realizar a súa única aproximación no electrónico ao longo de todo o choque, e que deparou un tanteo ao final do primeiro cuarto de 14 a 9.

O segundo cuarto comezaba coa primeira canastra do "debutante" Alberto Sampedro, moi na súa liña, tras un estrano e sorprendente autorrebote. Con todo, o encontro era un puro despropósito e os erros sucedíanse a ambos os dous lados da cancha ata que Gaby decide tentar dar a volta á situación coa entrada dos Beiro Brothers e de Linas. A efectividade do lituano na pintura, a boa disposición do escolta ao longo de todo o rectángulo de xogo e a intensidade e mestría do base era o que os locais precisaban para romper a delgada liña que mantiña aos visitantes no partido ata ese momento. Os, agora si, certeiros ataques locais facían trizas a tan estraña como anárquica defensa "individuozonal" proposta por un equipo visitante que non dispoñía de alternativas nin na pista nin fóra dela. O parcial de 23 a 9 deixaba un 37 a 18 a favor do C.B. Ames e a clara sensación de que este non sería un partido que se ía a distinguir pola súa emoción precisamente.

Un Juan dominante bastábase e sobrábase para eliminar calquera tipo de resistencia dun equipo visitante que, minguado de efectivos e claramente inferior baixo os aros, tentaba plantar cara da forma máis digna posible, aínda que de maneira estéril. Froito da vantaxe no marcador, a falta de intensidade foi a tónica dominante nun cuarto no que, case ao seu termo, Jota conseguía o primeiro triple do C.B. Ames, algo tan inusitado ao longo da tempada como plausible ante a ausencia do noso principal artilleiro. Novo parcial favorable por 16 a 10, o que situaba o marcador nun plácido 53 a 28 a falta de dez minutos para o final.

Co equipo visitante absolutamente entregado, o último cuarto serviría para tentar recuperar sensacións e seguir manexando o encontro de acordo aos nosos intereses. A dupla Quique-Raúl tiraba do carro ofensivo ante un rival máis bo que un noivo en casa dos seus sogros que non opoñía ningún tipo de resistencia ata chegar ao resultado final de 74 a 41. Traballo feito e unha nova vitoria que nos permite abandonar a espiral derrotista das últimas xornadas e encarar o novo ano co espírito renovado.

Máximo respecto entre ambos contendentes ao longo de todo o partido

A continuación, la estatística completa dos xogadores do C.B. Ames:

(Pincha para ampliar)

O peor: a falta de intensidade durante diversas fases do xogo, posiblemente contaxiados pola debilidade e indolencia dun rival que, a pesar de todo, realizou un digno papel.

O mellor: a vitoria para pechar o ano e o cambio de dinámica. Agora toca armarse para unha segunda volta na que se prevén fortes emocións.

Bo esforzo, mal resultado

Despois das dúas últimas derrotas, a visita do líder á nosa cancha non era o máis indicado para rexurdir das nosas cinzas e volver entrar na tan necesitada dinámica positiva que tanta falta fainos. O A.D. Básquet Ames, debutante na categoría, equipo revelación e, á vez, primeiros na clasificación, visitaba o municipal de Bertamiráns o pasado 1 de decembro sabedor da transcendencia deste partido cara ás súas aspiracións. Un equipo novo e ambicioso disposto a todo. Pola súa banda, o C.B. Ames presentábase co obxectivo sobrepoñerse á deriva derrotista na que se atopa inmerso cunha vitoria de prestixio.

Ambos os equipos saltaban á cancha coa clara intención de facer valer o seu respectivo estilo de xogo. Por unha banda, o C.B. Ames, con maior rigor táctico e superioridade na pintura e, polo outro, o A.D. Básquet Ames cun bloque novo, sólido e propoñendo un ritmo endiañado de xogo.

Con estas vimbias, o primeiro cuarto foi do mellorciño que se viu ao longo desta campaña. Con Jorge en modo francotirador (11 puntos neste cuarto, incluídos tres triples) liderando o ataque local, ben secundado por un Juan que bailaba claqué na zona visitante e un Manu que penetraba como o bisturí dun forense entre a defensa rival, chegaron as primeiras vantaxes no electrónico ante un A.D. Básquet Ames que replicaba como podía as arremetidas dun C.B. Ames desatado e ben plantado sobre o parqué. Co rebote asegurado, superábase a presión proposta polos visitantes e o balón circulaba con alegría inusitada. Pero o intenso conxunto visitante non se viña abaixo e esperaba, acazapado, o previsible descenso da porcentaxe de acerto dos locais para asestar os seus golpes. Ao final dos dez primeiros minutos, 26 a 19 a favor do C.B. Ames ante un público que o pasaba en grande.

Pero no segundo cuarto a decoración sería totalmente distinta. A entrada na segunda unidade por parte de ambos os contendentes deparou un descenso alarmante do nivel de acerto dos locais, mentres que os visitantes mantiñan a esixencia física para comezar a recuperar balóns grazas á súa presión asfixiante e conseguir canastras fáciles ao contraataque. Sen capacidade de resposta, os pupilos de Antón, liderados por un gran David Reino, conseguían superar aos discípulos dun Gaby que só podía dar réplica a base de tempos mortos que na esperanza de cortar o ritmo frenético imposto polos visitantes e que, agora si, daba os seus froitos. Apenas dúas canastras en xogo e un tiro libre en todo o cuarto para os locais, mentres os visitantes mantiñan o seu listón anotador. O 5 a 20 de parcial permitía ao A.D. Básquet Ames voltear o electrónico e establecer un resultado favorable de 32 a 39 ao descanso.

Tras a oportuna conxura no vestiario, ambos equipos saltaron á cancha coa intención de seguir batallando en pos da vitoria. O terceiro cuarto, máis parecido ao primeiro que ao segundo, puxo de manifesto a igualdade existente entre dous equipos con características opostas. Cada un coas súas armas, intercambiaron canastras ao longo de todo un período no que a manifesta igualdade só se viu descompensada por un descomunal triplo de Jacobo sobre a bucina que levantou tanto aos membros do banco como aos incondicionais do C.B. Ames dos seus asentos. Novo asalto favorable a un resucitado C.B. Ames (21 a 16) que deixaba o marcador nun apertado 53 a 55 a falta de 10 minutos para resolverse.

E, por terceira vez consecutiva, un partido apretado. No que levamos de tempada, con excepción do partido contra Noia, este tipo de encontros non se nos está dando nada ben. Cos nosos xogadores franquicia cargados de minutos, a maior profundidade de banco visitante comezaba a marcar as diferenzas nos momentos decisivos de xogo. Con todo, o C.B. Ames non perdía a cara ao encontro e con cinco puntos consecutivos dun castigado Manu mantivemos as nosas opcións ata que, de novo, a aparición dun David Reino en plan estelar con dous triplos consecutivos daba ao traste coas nosas aspiracións de vitoria. Nin sequera o sexto triple de Jorge servía para dar esperanzas ao C.B. Ames ante un A.D. Básquet Ames que demostrou o porqué da súa clasificación. Ao final 65 a 70 a favor dos visitantes nun partido disputado de poder a poder e no que só a maior consistencia e profundidade de banco visitante, unido ao seu maior acerto desde a liña de tiros libres, fixo caer a balanza ao seu favor.

Terceira derrota consecutiva do C.B. Ames e cuarta en total, o que nos fai descender varios postos na competición e perigar o obxectivo de clasificarnos para a fase final. Hai que cambiar a tendencia canto antes e o próximo encontro, o último do ano, ante o pechacancelas Elidente Rianxo, parece a ocasión propicia para iso, aínda que debemos ser humildes e non confiarnos se queremos sacar un resultado positivo.

Por parte do C.B. Ames interviñeron:

Alberto Jr. (7), Jorge (21), Juan (11), Raúl (3) e Jota - quinteto inicial - Jacobo (5), Manu (13), Quique (3), Eloy (2), Víctor, Dani e Rober.

O mellor: dar a cara durante todo o partido e manternos con opcións ata os instantes finais. Ningún equipo superaranos con facilidade.

O peor: a irregularidade manifesta. Alternamos grandes parciais con períodos desastrosos, e xeralmente lástrannos máis estes últimos que o que achegan os primeiros. Á que baixamos un pouco o nivel, os nosos rivais castigan a nosa debilidade. Debemos mellorar a nosa capacidade de resolución nos instantes finais dos partidos xa que, de momento, nos finais apretados a moeda sempre cae en cruz e esto non é unha casualidade. Debemos de ser máis fortes mentalmente.

Doutor Jekyll e Míster Hyde

Partido de prognóstico incerto o celebrado o pasado día 23 de novembro no sempre difícil pavillón municipal de Os Tilos. O equipo anteriormente coñecido como Club de Baloncesto Amigos de Teo (CBAT), agora baixo o nome de Praíña SPC Basket, recibía a un C.B. Ames disposto a resarcirse da inesperada derrota colleitada na xornada anterior ante o Vistaalegre. 

Mal comezo para os nosos intereses. A pesar de dispoñer de opcións claras, o C.B. Ames non conseguía profanar o aro rival. Parcial de 7 a 0 nos cinco primeiros minutos que Rober, ao fin, consegue romper cun triple certeiro para inaugurar o noso casilleiro. Dous tiros de media distancia convertidos por Juan e por Jorge para aproximarnos no marcador no noso mellor minuto deste cuarto (9 a 7) e, de súpeto, a nosa produción ofensiva vólvese deter, feito que é aproveitado polos locais para escaparse no marcador e certificar un 14 a 7 no primeiro parcial. Cada canastra custaba un mundo, polo que non resultaba difícil adiviñar que este sería un enfrontamento a poucos puntos.

Pero se o primeiro cuarto foi malo, o segundo foi un tormento. Unicamente os cinco puntos conseguidos falan ben ás claras do noso rendemento ofensivo ao que contribuía decisivamente un aro máis duro que o pelo dun Playmobil. Non entraba unha nin que nos mataran. Pola súa banda, os locais, moito máis centrados aínda que sen facer nada doutro mundo, continuaban ao seu ritmo para, paulatinamente, poñer terra polo medio repetindo a anotación do cuarto anterior. Todo esto traduciuse nun parcial de 14 a 5, o que deixaba o electrónico en 28 a 12. Uns números para chorar, sobre todo en ataque. O único consolo que nos quedaba é que no outro lado non o poderiamos facer peor...

Tras o descanso pasamos do tormento á tormenta. Tras a canastra inicial de Linas e unha marabillosa extensión de brazo a aro pasado de Raúl, o renovado C.B. Ames desatou un vendaval ofensivo liderado pola "dobre J" formada por Juan e Jorge, autores de dous triplos cada un, ademais de contaxiarnos no apartado defensivo negando o acceso á nosa canastra. Rapidamente, a cómoda vantaxe dos locais viuse recortada ante o implacable, e descoñecido ata este cuarto, ataque visitante. A lesión dun Diego moi magullado pola defensa local, permitida polos colexiados, non suporía un freo no noso obxectivo: enxugar a renda negativa dos dous cuartos anteriores. Triplazo case sobre a bucina dun enorme Juan decidido a cambiar a protesta aos árbitros polo liderado para compensar completamente a diferenza e poñernos por primeira vez por diante no marcador nun cuarto memorable e cheo de orgullo por parte da escuadra amiense. 5 a 22 de parcial e 33 a 34 no electrónico. As espadas en todo o alto e co vento de cola a falta dos decisivos últimos dez minutos por celebrarse.

A pesar de as primeiras acometidas dos locais, Juan e Jorge, Jorge e Juan, seguían ao seu con tres triples máis, o segundo de proporcións bíblicas ao que o novo aleiro amiense acompañou dun tiro libre. Non contento con iso e en pleno refacho de acerto, Jorge volvía anotar máis aló do 6,75 co defensor encima e, seguidamente, encestaba baixo canastra tras unha portentosa asistencia de Juan, para colocarnos oito puntos arriba (38 a 46) a falta de seis minutos por disputarse. Era o noso mellor momento. Pero o conxunto de Teo é coñecido por non dar o seu brazo para torcer en ningún momento e, paso a paso e coa aquiescencia do colexiado en momentos determinantes do encontro, foi recortando as diferenzas en base a unha mestura de tiros libres cun par de lanzamentos de media distancia para volver poñerse por diante no marcador (49 a 48) a falta de dous minutos nun final de alta tensión. A partir dese momento tanto a responsabilidade como o cansanzo fixeron efecto en ambos contendentes, que non conseguían atopar o camiño do aro. Tras múltiples erros en ambos os lados, última posesión para o C.B. Ames a falta de 15 segundos para a finalización: ou o ceo ou o inferno. Balón para un Jorge que se topa coa poboada defensa rival e que non permite sequera ver o aro ao talentoso aleiro visitante, polo que volviamos caer nun final de partido apertado por segunda vez consecutiva no que vai de tempada. Co 49 a 48 final, o C.B. Ames abandonou o pavillón coa dobre sensación atopada de, por unha banda, tirar os dous primeiros cuartos e, por outro, sobrepoñerse a unha situación crítica e poder dispoñer de opcións ata o último segundo de partido. 

A continuación, ofrecémosvos a estatística completa deste partido:

(Pincha para ampliar)

O peor: Por unha banda, os dous primeiros cuartos. Paupérrimos 12 puntos. Polo outro, o final do partido, no que nos remontaron oito puntos e tomáronse malas decisións que nos condenaron ao fracaso. Míster Hyde.

O mellor: o terceiro cuarto e os cinco primeiros minutos do último parcial. Moi ben a ambos lados da cancha. Doutor Jekyll.

Para finalizar, deixámosvos o partido case completo. Falta o terceiro cuarto (parece que estamos gafados) por problemas técnicos: 

Como sempre, podedes visualizar o contido deste e doutros partidos do C.B. Ames na nosa canle de YouTube

Significar que, o máis axiña posible, continuaremos actualizando os contidos deste blogue. Pedir desculpas aos nosos incondicionais polos atrasos destas últimas datas; e é que este humilde cronista afeccionado non pode estar sempre ao 100%. 

Grazas pola vosa paciencia!

C.B. Ames Vs. C.B. Vistaalegre completo

Neste post ofrecémosvos o partido completo celebrado o pasado domingo entre o C.B. Ames e o C.B. Vistaalegre de Santiago. Só para masoquistas:

E lembrade que podédes ver este e outros partidos do voso club favorito na nosa canle de YouTube.

Moitas grazias afición!

Tropezo inesperado

O encontro de onte no que o C.B. Ames recibía ao Club Baloncesto Vistaalegre tiña todas as tinguiduras do clásico partido "trampa". Os amienses, tras a súa gran vitoria da xornada pasada ante o XL Milladoiro, saltaban á pista como líderes da categoría ante un conxunto santiagués necesitado de vitorias despois dunha serie de derrotas con resultados axustados ante os favoritos para ocupar as catro posicións que dan acceso á fase final polo que, a pesar das alturas da tempada nas que nos atopamos, a súa marxe de erro cada vez resulta máis estreito.

Ás baixas de Alberto, Jacobo, a de última de hora de Jota por un inoportuno catarro (cando son oportunos?), había que sumar a de Gaby no banco, o que propiciou a asunción do mando por parte do noso adestrador asistente Raúl, que se sacrificou polo equipo tomando a batuta desde o banco en lugar de saltar á pista como o importante xogador que é, actitude que non nos cansaremos de recoñecer e de admirar. Pero non todas as noticias eran malas: a volta ás canchas tanto de Eloy como do noso capitán Dani, así como Rober (no seu caso, na posición de base), provocan a ampliación das rotacións do noso mermado xogo interior, multiplicando as nosas opcións de xogo e favorecendo a intensidade defensiva e a capacidade reboteadora de C.B. Ames, o cual non é pouca cousa.

Conxura inicial do C.B. Ames ante a atenta mirada dos nosos incondicionais

Saída fulgurante dos locais. Nos tres primeiros minutos dúas accións destacadas de Alberto Jr. e un triple de Jorge, unido a que a nosa canastra tiña o cadeado botado, puxéronnos cun 7 a 0 favorable que motivaba o primeiro tempo morto solicitado polo técnico dun conxunto visitante que entrara ao partido máis frío que nós. Tras un entradón de Rober rompendo a cintura do seu defensor, e coincidindo cos primeiros cambios no partido, durante tres minutos ambos os equipos estiveron sen anotar ata que chegaron os primeiros puntos dos visitantes, en forma de triple (9 a 3, min. 8). Desde aquí ata o final do cuarto, unha canastra por cada bando para finiquitar cun parcial de 11 a 5 ao noso favor e a sensación (a touro pasado, está claro) de que poderiamos facer moita máis sangue cun rival que se dedicou a deambular pola cancha amiense nestes primeiros dez minutos de xogo.

E non facía falta ser Nostradamus para ver como este partido non destacaría pola súa produción anotadora. Con todo, na primeira metade de cuarto, unha gran asistencia de Manu, despois de arrastrar a tres rivais, deixaba só a Víctor baixo o aro para poñer o + 10 no electrónico (17 a 7). A pesar de iso, o noso ataque comezaba a dar claras mostras de ralentización e espesor, quizais contaxiados polo esmorecente ritmo imposto polo rival. Bastaban os dedos dunha man para contabilizar accións exitosas en ataque por parte de ambos os contendentes, aínda que os santiagueses conseguiron reducir un pouco a vantaxe antes de emprender o camiño aos vestiarios (20 a 14), ante o aburrimento xeneralizado. Forzosamente, os dous últimos cuartos deberían superar o visto nos primeiros vinte minutos de xogo.

Os visitantes non crían estar vivos a estas alturas de partido. Quizá esporeados por iso, decidiron pasar á ofensiva á vez que o C.B. Ames perdía tres balóns consecutivos para endosar un parcial de 0 a 9 e poñerse por diante no marcador por primeira vez, 20 a 23, ante a nosa indolencia. A meritoria canastra de Eloy á contra, que serviu para cortar o refacho visitante, sería a única canastra en xogo en todo o cuarto. Tan só os arranques de raza de Manu e de Alberto Jr. conseguían incorporar puntos desde a liña do tiro libre (8 de 14 neste cuarto) e restablecer o equilibrio no marcador a falta de dez minutos por disputarse (29 a 29). O mellor para os afeccionados a pesar do soporífero partido que estaban a presenciar era que, polo menos, a emoción estaba asegurada.

No inicio do cuarto decisivo, o equipo visitante, que empezaba a crer nas súas posibilidades reais de vitoria, saíu moito máis decidido que o C.B. Ames. A pesar de iso, un par de boas accións resultantes da conexión Linas-Eloy mantíñannos con opcións no partido, a pesar de a diferenza en contra (33 a 38, min. 34). Só a base de picar pedra conseguimos, aos poucos, compensar o marcador, algo que sucedeu tras o triple do noso capitán Dani para poñer o 40 a 40 no electrónico con algo máis de dous minutos por disputarse. Novo triple de Diego, previo á súa expulsión por faltas persoais, e a sinalización consecutiva de dúas faltas técnicas, aproveitadas por Jorge, ao que había que engadir unha penetración convertida por Alberto Jr. (eso si, con algo de fortuna), supoñían o noso mellor momento, e nos catapultaba no marcador a 6 puntos de vantaxe a falta de pouco máis dun minuto para a finalización. Pero hai que recoñecer que o C. B. Vistaalegre nunca perdeu a fe nas súas posibilidades. Dous triples consecutivos e outra vez o partido igualado a falta de 24 segundos e posesión para un C.B. Ames que pasou de ter o partido gañado a tremerlle as canillas en pouco máis de medio minuto de xogo. Jorge, pelexado co triple pero sobre todo consigo mesmo (non sempre se pode ser o heroe), falla o seu intento a falta de 8 segundos, o que outorga tempo suficiente aos visitantes para atacar o aro rival. Pero a lentitude da súa transición e o non saber que facer coa pelota motivaron que nin sequera chegasen a atacar o aro, condenando a resolución do partido ao tempo complementario por primeira vez esta tempada e castigando á sufrida parroquia que se deu cita no coliseo amiense a outros cinco minutos de tortura.

Á súa chegada ao banco e froito da frustración, Jorge recorre ao tan televisivo como infantil xesto de romper a botella de auga contra o chan (que lle faría?), deixando todo máis asolagado que a DANA ao seu paso polo Levante español, o que motivou a reacción de Raúl castigando ao xogador co banco e dando a entender que ese tipo de sobreactuacións non axudan en nada ao equipo.

Os primeiros compases da prórroga mantiveron a tónica imperante no encontro. Tres tiros libres convertidos por un valente Quique eran debidamente contestados cun lanzamento de tres por parte dos visitantes, co que se mantiña a igualdade no electrónico a falta de tres minutos. Unha nova canastra dos visitantes obtiña a súa réplica por medio de Quique, especialmente acertado desde a liña de persoal. Toma e daca constante: nova entrada convertida polos visitantes contestada de inmediato por Alberto Jr., quizais o mellor do bando amiense, que non permitía aos locais coller distancia no marcador. E entramos no último e decisivo minuto e coa sombra dunha nova prolongación que se mascaba no ambiente. Un ataque fallado por cada lado, tempo morto a falta de 12 segundos e Raúl decide dar entrada a Jorge, que tantas veces resolveu a papeleta, a pesar de a mala actitude demostrada polo novo aleiro amiense. Posesión para Vistaalegre que, con bo criterio, decide esgotar todo o tempo para non permitir a nosa resposta ofensiva, lanzando un tiro desde a media distancia falto de forza que, ante a pasividade e falta de concentración do propio Jorge á hora de pechar o máis que predicible rebote, pasa a converterse en asistencia para unha canastra fácil dos visitantes sobre a bucina ante a incredulidade local. Xogo, set e partido para Vistaalegre (54 a 56) ante un C.B. Ames que, tras esta actuación, debería visitar o recuncho de pensar para non repetir ou, polo menos, minimizar os erros que no levaron a cultivar a nosa segunda derrota da tempada, máxime se temos en conta os dous próximos rivais: Praíña e Básquet Ames, dous dos equipos máis fortes da categoría. A sobrepoñerse.

A continuación, deixámosvos a estatística completa dos xogadores do C.B. Ames:

Pincha para ampliar

O mellor: a volta ás canchas de auténticos buques insignia do equipo como Eloy, Rober e o noso capitán Dani. Aos poucos, a enfermería vaise baleirando, circunstancia que pode ser crucial á hora de afrontar tanto os adestramentos como os importantes partidos que están por vir.

O peor: todo o partido en xeral e a falta de concentración nos seus momentos determinantes. Momento para a autocrítica e para desterrar actitudes que nada achegan ao ben xeneral do C.B. Ames. Pero como somos unha pequena gran familia, seguro que sairemos adiante e redimirémonos nos próximos partidos. Hai que deixar esta especie de montaña rusa na que nos convertemos (ou moi ben ou moi mal) e tentar traballar por unha regularidade que nos asegure chegar aos obxectivos propostos ao comezo da presente campaña.

SI SE PODE!