C.B. Ames Vs O Furancho do Floro C.B. Noia (case) completo

Tras a crónica e como sempre que xogamos en casa, en rigoroso diferido, ofrecémosvos o encontro entre o C.B. Ames contra o C.B. Noia (case) completo. E dicimos "case" porque vos informamos que faltan os últimos cinco minutos de encontro debido a problemas técnicos coa produción audiovisual (traducido, a cámara quedou sen batería). 

Mentres depuramos as responsabilidades oportunas, non esquezas que podes ver este e outros partidos do C.B. Ames na nosa canle de YouTube

Grazas afición!

Vento en popa a toda vela

"Con diez cañones por banda, 

viento en popa a toda vela, 

no corta el mar, sino vuela, 

un velero bergantín"

Sirva a referencia ao gran José de Espronceda e á súa mítica "Canción do Pirata" para comezar esta crónica. 

O terceiro acto da liga regular enfrontaba a un invicto C.B. Ames contra un dos equipos chamados a ocupar a parte nobre da táboa, O Furancho do Floro C.B. Noia, que acudía ao municipal de Bertamiráns necesitado de vitorias tras a súa primeira, e posiblemente inesperada, derrota en casa ante outro dos equipos da comarca, o A.D. Básquet Ames, pero esporeado polos máis de cen puntos anotados contra Rianxo. Pola súa banda, o C.B. Ames presentábase á contenda sen tres das súas referencias interiores: Dani, Alberto e Jacobo. Un gran hándicap tendo en conta do consabido potencial no xogo interior por parte dos visitantes.

Saltaron os noieses á pista decididos a pola vitoria e, tras uns primeiros compases de igualdade, tentaron poñer terra polo medio grazas en gran parte ao acerto do seu xogador mais destacado no perímetro, Silva, que con tres triples sen fallo neste cuarto tentou catapultar aos visitantes no marcador. Ante a saída en tromba visitante, o C.B. Ames capeaba o temporal como boamente podía buscando penetracións e lanzamentos desde a curta distancia que, como premio menor, permitíanos ir á liña de tiros libres cunha frecuencia inusitada. Un mellorable 9 de 16 sustentaba a nosa resposta ofensiva sempre que as dificultades en defensa para frear as arremetidas do rival eran manifestas. Ao final dos dez primeiros minutos o luminoso reflectía un 21 a 25 que, á vista do acontecido sobre a cancha, podería considerarse como un mal menor.

O inicio do segundo cuarto resultaba esperanzador. Intercambio inicial de canastras sempre ao noso favor nuns primeiros instantes nos que, tras un gran roubo de balón de Jorge e posterior bandexa a man cambiada, permitían darlle a volta ao marcador por primeira vez en en encontro (29 a 28 minuto 12). Pero o C.B. Noia non o ía a poñer fácil. Apoiados na súa superioridade no rebote e con velocidade conseguía espir a nosa transición defensiva para, paso a paso, volver incrementar a diferenza. Negados no tiro exterior, tan só conseguiamos atopar o camiño do aro contrario desde posicións próximas, destacando un par de accións de Manu e Linas que resultaban insuficientes para evitar a nosa derrota ao descanso por 35 a 42. Nada que ver cos dous encontros precedentes. 

Conscientes de que a empresa non sería nada fácil e de que a chave do partido pasaba por, primeiro, aumentar as nosas prestacións defensivas, segundo, por asegurar o rebote e, terceiro, por incrementar o acerto desde o perímetro, saltamos á cancha decididos a pola remontada. Pero nada máis lonxe da realidade. Un parcial de 0 a 6 poñía de manifesto a nosa inoperancia ofensiva durante os primeiros catro minutos do terceiro episodio, momento no cual o C.B. Noia adquiría a súa maior renda no marcador (35 a 48). A nave naufragaba e alguén tiña que volver atopar o rumbo. Tempo morto e Gaby outorga galóns a Manu nun claro intento por dar o golpe de temón. A pesar de que o base amiense non pasa por un idilio na súa relación co tiro libre, as súas condicións físicas e a súa determinación sempre supoñen un quebradero de cabeza para os rivais. Vertical como poucos, Manu entendeu perfectamente o que necesitaba o equipo, primeiro asumindo a responsabilidade ofensiva e despois, tras o cambio táctico proposto desde o banco que situaba a Jorge como 4, balóns interiores para que o improvisado pivote local presentase un anticipo do que estaba por vir, con tres canastras case consecutivas ao poste baixo e un "dentro-fora" para que sempre eficaz Juan anotase desde máis aló da liña de tres puntos. Ademais, botaramos o cadeado sobre a nosa canastra, marxinando a un C.B. Noia que por primeira vez no partido parecía non ofrecer resposta. Como colofón a esta segunda metade de catro, unha entrada de Manu fíxonos lembrar á ribeireña Ana Peleteiro, penetrando na zona local coma se dun foso de tripe salto tratarse se para culminar a remontada sobre a bucina e igualar o marcador a falta dun só cuarto por disputarse.

Tocaba arrebato no coliseo amiense. Momento para os valentes. Na nosa primeira posesión, o triplazo de Diego non facía senón presaxiar o vendaval que estaba por vir. Os visitantes daban a réplica a través do seu pivote Romero, quen sacaba petróleo en cada ataque debaixo do noso aro. A falta de cinco minutos para o final o noso francotirador Jorge, ata ese momento coa pólvora mollada (0 de 6 en triplos) decidiu cambiar o seu fusil por un canón, propoñéndose esnaquizar o aro visitante a bolazos. PIM! PAM! PUM! e outro PUM! para asinar catro triples de forma consecutiva noutros tantos minutos que acabaron por rebentar a resistencia dos de Noia. Coas velas totalmente despregadas e o vento a favor, o bergantín amiense poñía rumbo á vitoria mentres o navío noiés naufragaba tras os certeiros mandobres locais. Manu, Alberto e Eloy encargábanse de certificar a nosa vitoria definitiva por 77 a 67 e asegurar a permanencia, por terceira semana consecutiva, no alto da clasificación. 

Deportividade absoluta ao longo dos 40 minutos de xogo

O mellor: o saberse sobrepoñer a un partido que se puxo moi costa arriba no terceiro cuarto e manter a nosa serie de vitorias. Este ano apuntamos alto. Mención aparte para a nosa inquebrantable fe na vitoria.

O peor: o desequilibrio entre o ataque e a defensa en diferentes fases do xogo. Debemos ser máis constantes porque non sempre imos ter a xogadores en estado de graza que nos saquen as castañas de lume.

E, como é costume nos partidos que actuamos como locais, pechamos esta crónica coa estatística completa:

(Fai clic para ampliar)

Dous de dous, un de nove e correndo pra casa que chove

(Por Quique Roncero)

Segunda xornada ligueira e ao conxunto amiense tocáballe realizar o seu primeiro desprazamento lonxe de casa. Concretamente, á localidade costeira de Boiro, onde o C. B. Santa Baia esperaba con ansias apuntarse a segunda vitoria tras impoñerse a pasada semana en Rianxo por 49 a 60. O C.B. Ames compadecía pola súa banda, con tan só 10 efectivos, tras contar ata con 5 baixas nas súas filas. O día: sábado. A hora: 8 da tarde. Horario por tanto de “prime time” para gozar dun, a priori, vibrante encontro de baloncesto.

Comezaba por tanto o partido cunha máis que aceptable afluencia de público nas bancadas e un C.B. Ames cuxo xogo non se fixo esperar. Liderados pola dobre J, primeiro Juan e logo Jorge, tomábanse as primeiras vantaxes no luminoso. Só a intensidade local impediu que o resultado fose máis avultado á conclusión dos primeiros 10 minutos, cun 6-17 que decantaba a balanza ao noso favor. Cabe destacar neste período, o triplazo sobre a bucina de Diego, especialista neste tipo de situacións.

O segundo cuarto iniciábase de maneira idéntica, cunha superioridade visitante que permitía seguir aumentando a renda. A entrada de Manu en pista supuxo un calvario para os rivais, con intensas defensas dun lado e ata catro 2 + 1 do outro. Aínda que para calvario, o seu persoal desde a liña de tiro libre cun único acerto de 9 intentos. Polo demais, Juan seguía ao seu, con 6 puntos case consecutivos e outros tantos rebotes. Este cuarto tamén serviu para que Rober recibise o primeiro dos avisos por parte do dorsal 79, que xa estaba a quentar para o seu “número final”. Daba por concluída a primeira metade cun tenteo de 15 a 36 e ambos os equipos poñían rumbo a vestiarios.

Na continuación do xogo, puidemos ver quizais os minutos máis caóticos do C.B. Ames, que, contaxiados pola dinámica do partido, non fixeron máis que perder balóns en accións consecutivas. O intento errado de alley-oop de Quique a Diego (a saber que pasa debaixo dese flequillo!) foi xa a pinga que colmou a paciencia de Gaby, que se apresurou a pedir tempo morto. Tras este breve lapsus, as cousas volveron ao seu leito e o cadro amiense volveu tomar a iniciativa no xogo, cun Linas dominante na pintura e un Diego acertado desde a liña de tres. Ao finalizar este terceiro período o marcador reflectía un claro 25-54.

Os últimos dez minutos non tiveron maior historia. O máis destacado, os 2 triples consecutivos dun Jorge menos inspirado que outras veces e o primeiro acerto desde a liña de persoal de Manu, que facía fregarse os ollos ao seu irmán e espertar os sorrisos dos alí presentes. Os últimos instantes non serviron máis que para ver a frustración rival, por medio do xa antes mencionado número 72. Nesta ocasión, tentou emular ao rochoso centrocampista danés do Real Madrid dos galácticos, Thomas Gravesen, e xeonllo a terra executou á perfección unha “gravesinha” que fixo tremer os ligamentos e tendóns do noso Rober. Este pola súa banda, mostrou unha calma propia da súa madurez, aínda que en palabras do propio afectado: “distinta sería a historia de producirse 15 ou 20 anos antes”. A acción saldouse, sen máis incidencia, cunha expulsión.  Deste xeito, chegouse ao final do encontro cun resultado de 34-78.

Por parte do C.B. Ames interviñeron:

Eloy (2), Jorge (13), Juan (17), Quique (5) e Rober (1) – quinteto inicial – Alberto Jr (5), Manu (13), Diego (8), Linas (10) e Raúl (4)

O mellor: A continuación da boa liña mostrada no partido anterior, especialmente na faceta ofensiva.

O peor: Pequenos aspectos que poderían ser mellorables, como algún que outro baixón no xogo, ou escaso acerto desde a liña de 3 e de persoal. Pero en xeral, pouco pódeselle reprochar a este equipo.

En definitiva, unha vitoria que nos mantén invictos e arriba na clasificación, se non líderes, e que nos carga aínda máis as pilas para seguir traballando. O domingo que vén, toca recibir na nosa casa ao C.B. Noia, que xa saldou con vitoria a súa visita a Bertamiráns a tempada pasada.

Unha vez feitos os deberes, a pensar en Noia

A por eles equipo!

C.B. Ames Vs. C.B. San Mauro completo

Tras a crónica, mostrámosvos o partido completo:

Lembrade que podedes ver este e outros vídeos dos partidos do C.B. Ames na nosa canle de YouTube.

Moitas grazas polo voso apoio!

Un bo comezo

E chegou a hora da verdade. O pasado domingo 7 de outubro abrimos a competición contra o experimentado conxunto do C.B. San Mauro, un rival que supoñía unha boa pedra de toque para comprobar as nosas prestacións reais en competición oficial. Ás baixas de Alberto e de Víctor houbo que sumarlle a de Dani a última hora, xogador que foi substituído polo lituano Linas Baltusis, co que nos presentamos ao choque co máximo de 12 xogadores permitidos, mentres que os visitantes compadecían cun total de 7 efectivos, superioridade que debiamos facer valer para levarnos a primeira vitoria desta campaña.

Volve o basket de calidade a Bertamiráns

Tras uns primeiros instantes de tanteo, os de Vilanova de Arousa abriron as hostilidades cun primeiro triple que, ao cabo, sería o único momento no que levarían a iniciativa no electrónico do coliseo amiense. De forma case inmediata, e mantendo a tónica da pasada campaña, os nosos francotiradores Quique e Jorge recollían a luva que supoñía a zona 2-3 dos visitantes en forma de invitación ao triple, transformando dous lanzamentos cada un que motivaron un primeiro tirón no marcador (12 a 5). Pero os visitantes, aínda coas pernas frescas, non o querían poñer tan fácil e reaccionaron grazas, en gran parte, á nosa indolencia defensiva, permitindo unha serie de puntos fáciles que reduciron a distancia a tan só dous puntos. Cos primeiros cambios chegou a claridade ofensiva. Baixo a batuta de Rober, e co debutante Alberto Rodríguez facendo moito dano a ambos lados da cancha, conseguimos poñer de novo terra polo medio para finalizar o primeiro parcial cun resultado favorable de 22 a 14.

Para o segundo cuarto o obxectivo era romper o partido e evitar caer no espeso ritmo de xogo visitante, pero sen volvernos tolos. Sen présa pero sen pausa, e grazas á eficacia de Linas en pintura e a velocidade de Alberto, conseguimos aumentar a diferenza de forma paulatina ante un equipo no que o cansanzo comezaba a facer efecto. Conscientes de que o rival estaba grogui, Gaby decidiu meter en pista unha marcha máis dando entrada a Manu e a Diego. Xaque mate. Dous triples consecutivos do explosivo escolta amiense e un alley-oop en posición inverosímil tras asistencia de Eloy catapultaban aos locais no marcador para conseguir un marcador parcial de 25 a 8 neste cuarto e dinamitar calquera indicio de esperanza do mermado conxunto visitante. A renda de 25 puntos ao descanso (47 a 22) presumíase o suficientemente avultada como para non pasar apuros nos vinte minutos restantes.

Tras a continuación saímos algo adormecidos, sobre todo en tarefas defensivas, cuestión que o C.B. San Mauro aproveitou para recortar as diferenzas no marcador (45 a 31, minuto 24). Pero dúas boas accións ofensivas protagonizadas por Raúl e o acerto de Linas en ambos lados da cancha deron ao traste con calquera indicio de recuperación dun cada vez máis esgotado equipo visitante, que aínda así se levaría este intranscendente terceiro parcial por 11 a 16. Cun claro 56 a 38 e co vento a favor, momento de rematar a tarefa e agradar á nosa afección.

O partido ía terminar como comezou, con Jorge e Quique convertendo sendos triples por cabeza e coa dupla interior Juan/Eloy (14 rebotes/6 asistencias e 11 rebotes/5 asistencias) culminando a súa gran actuación cun no look pass do segundo para o primeiro que puxo en pé aos nosos incondicionais. Un C.B. San Mauro máis esgotado que o veterinario dos 101 dálmatas caludicara facía tempo e tan só Rodríguez, máximo anotador do partido con 30 puntos, salvaba os mobles. Ao final, 81 a 54 e un partido máis plácido do que cabía esperar.

Parciais: 22-14 / 25-8 / 11-16 / 23-16

Estatística completa do partido:

(Pincha na imaxe para ampliar)

O mellor: o bo partido en ataque en liñas xerais e o control do rebote por parte dos nosos pivotes, ademais de impoñer o noso propio ritmo de xogo ante un rival perigoso que non ofreceu a súa mellor versión. Aínda que resulta reconfortante, a primeira posición na clasificación resulta anecdótica a estas alturas...

O peor: a indolencia defensiva durante diversas fases do encontro. Temos que mellorar moito nesta faceta se queremos ser realmente competitivos ante os rivais que están por vir. Con todo, temos tempo, recursos e xogadores para facelo e interiorizar os automatismos requiridos polo adestrador. A tempada acaba de comezar e a marxe de mellora é moi amplo.

Coma sempre, grazas aos nosos incondicionais!

Comeza a competición

Xa co plantel pechado e, fóra do lesionado Alberto, con todos os xogadores dispoñibles, o C.B. Ames empeza a súa andaina na competición oficial o vindeiro domingo 6 de outubro ás 17.00 recibindo ao recentemente descendido San Mauro no municipal de Bertamiráns.

O conxunto de Vilanova de Arousa cultivou un total de 5 vitorias nos 22 partidos correspondentes á tempada pasada no grupo A de a terceira división, quedándose a unha soa vitoria da permanencia. Podería pensarse que, globalmente, a súa bagaxe non foi nin moito menos positiva, pero se temos en conta a diferenza de nivel existente entre os dous grupos que conforman a 3ª división masculina e que o outro descendido, o XL Milladoiro, non conseguiu gañar un só partido a pasada campaña, non debemos confiarnos en ningún momento.

Un conxunto duro para empezar e que esixirá o mellor de todos e cada un dos integrantes do C.B. Ames durante os corenta minutos de xogo, polo que deberemos manter a cabeza fría en todo momento e tentar impoñer o noso ritmo a ambos lados da cancha, apoiarnos nunha maior profundidade de banco e, sobre todo, non caer nas trampas que a a bo seguro estarán a preparar os experimentados xogadores vilanoveses. O éxito ou o fracaso nos nosos obxectivos dependerá, en gran medida, da nosa fortaleza en casa.

En calquera caso, estamos ante un partido que, debido ás súas múltiples variables, presenta un prognóstico incerto.

Alberto Rodríguez, nova incorporación do C.B. Ames

Estamos de noraboa. Tras as probas do verán, o staff técnico do C.B. Ames aprobou a incorporación dun novo valor da comarca amiense: Alberto Rodríguez. 

Este aleiro de 19 anos destaca sobre todo polas súas prestacións físicas, versatilidade e verticalidade ofensiva. Pero tamén resulta sobresaínte no apartado defensivo, onde a súa fortaleza no tren inferior e a súa rapidez de mans auguran o necesario plus que este club estaba a buscar cara ao cumprimento dos obxectivos propostos para a presente campaña. Ademais, Alberto Jr. (como foi alcumado polo resto do plantel) presenta unha madurez impropia da súa idade e demostrou unha capacidade de adaptación que lle valeu para encaixar no grupo coma se dun veterano se tratara. Todo un acerto.

Este anxeliño agacha moitas sorpresas...

O pasado sábado, no partido amigable disputado contra o recentemente ascendido Arzúa CAB, Alberto Jr. comezou a demostrar o porqué da súa fichaxe nun partido no que, unha vez superados os lóxicos nervios iniciais, conseguiu ser importante para o C.B. Ames nos instantes determinantes do choque. En calquera caso, a derrota na prórroga resultou ser intranscendente xa que este encontro estaba deseñado para ensamblar as pezas e executar os automatismos necesarios antes do inicio da competición oficial, previsto para a próxima fin de semana. Desde este espazo queremos agradecer a colaboración de todos os membros do Arzúa CAB á hora de contribuír a mellorar nosa posta a punto, ademais de desexarlles a maior das sortes na súa andaina na nova categoría.

Con esta incorporación pechouse o plantel do C.B. Ames ao contar con 15 xogadores en nómina, máximo legal permitido, o que obrigará a que o corpo técnico deba realizar as convocatorias pertinentes previas a cada xornada xa que, como saberedes, o número máximo de xogadores permitido para disputar un encontro oficial é de 12. Bendito problema.

A falta de dous adestramentos para o arranque da competición oficial, o C.B. Ames continúa traballando duro. 

Imos!

Calendario de competición 2019/2020

Na nosa sección "Calendario" poderás consultar o calendario correspondente á fase regular da tempada 2019/2020, que arrinca o próximo 6 de outubro.

Tras a oportuna confirmación por parte da FEGABA, informamos que o sistema de competición proposto polo C.B. Ames (e apoiado polo resto dos presentes na reunión do pasado xoves) foi aprobado. Deste xeito, e do mesmo xeito que na anterior campaña, o sistema de competición será o seguinte:

1.ª fase: baixo o formato de liga regular a dobre volta "todos contra todos". Cada xornada descansa un equipo, xa que o número impar (11) de compoñentes que conforman o grupo B da terceira división masculina así o determina.

2.ª fase: os catro primeiros clasificados da fase regular xogarán unha semifinal a dobre volta (1.º contra 4.º e 2.º contra 3.º), disputándose o partido de volta en casa do mellor clasificado ao termo da primeira fase. 

Os gañadores disputarán o título (co dereito de ascenso ao grupo A en o peto), mentres que os perdedores xogarán pola 3.ª e 4.ª praza, xa que resulta necesario dilucidar todos os postos en previsión de que algún dos finalistas non desexe exercer o seu dereito de ascenso.

Esto empeza e prevense emocións fortes. 

Sorte a todos os participantes!

Participantes, calendario e sistema de competición para a tempada 2019/2020

Unha vez celebrada a xuntanza entre a Delegación Santiaguesa da FEGABA e os representantes dos clubs implicados, o Grupo B da 3.ª división en categoría senior masculina queda conformado polos seguintes participantes:

1. San Mauro.
2. Santa Baia Sub-22.
3. O Furancho do Floro C.B. Noia.
4. InforSantiago (Ex-Vista Alegre).
5. Tecven Padrón.
6. XL Milladoiro.
7. C.F. Vista Alegre.
8. Praíña (Ex-CBAT).
9. A.D. Basquet Ames.
10. Elidente Rianxo.
11. C.B. Ames.

Nesta xuntanza, e dado que os resultados finais no que á clasificación refírese non afectan a categorías de ámbito autonómico, propuxemos un sistema de competición idéntico ao do ano pasado: liga regular clásica, esto é, a ida e volta todos contra todos; ao seu termo, os catro primeiros clasificados xogarían unha semifinal a dobre partido (1.º contra 4.º e 2.º contra 3.º); os equipos perdedores disputarían o terceiro e cuarto posto mentres que os gañadores, co dereito de ascenso xa no peto, xogaríanse o título, en ambos os casos baixo o formato de partido único.

Cabe destacar que esta proposta, apoiada por unanimidade dos representantes dos clubs presentes, vai ser trasladada e valorada polo Comité de Actividades da FEGABA para a súa aprobación, polo que estaremos atentos ás noticias que nos cheguen e manterémosvos puntualmente informados.

En calquera caso, a competición arrinca a fin de semana do 6 de outubro, abarcando as seguintes datas, acordadas de novo por unanimidade:

• Outubro: 6, 13, 20 y 27.
• Novembro: 3, 10, 17 y 24.
• Decembro: 1 y 15.
• Xaneiro: 12, 19 y 26.
• Febreiro: 2, 9 y 16.
• Marzo: 1, 8, 15, 22 y 29.
• Abril: 5 (fin da tempada regular), 19 y 26 (ida e volta de semifinais).
• Maio: 10 (terceiro e cuarto posto e final).

A orde de partidos será publicado pola FEGABA nas próximas datas, posiblemente ao redor do luns 23 de setembro, a expensas de que esta proposta de competición sexa aceptada polo organismo organizador. 

A falta de menos de vinte días para o inicio da competición, o C.B. Ames continúa afinando a súa posta a punto, estando previstos un par de amigables cuxas datas están pendentes de confirmación con rivais talles como o A.D. Basquet Ames ou o Arzúa C.A.B. que constitúen, sen dúbida, dúas boas probas de lume para unha preparación o máis garantista posible.

Seguiremos informando. Agora a adestrar que esto empeza!  

Arrinca a tempada 2019/2020

Despois do longo parón estival, e aínda co bo sabor de boca presente pola terceira posición conseguida na campaña anterior, o pasado 20 de agosto comezou a preparación do C.B. Ames para a tempada 2019/2020.

A correr!

Unha vez formalizada a nosa inscrición, con Gaby e Raúl de novo aos mandos no apartado técnico, un persoal consolidado e que máis que posiblemente sume ás súas filas algunha que outra incorporación que xunte mocidade e calidade, este ano debe ser o noso. Con estas vimbias, o obxectivo está claro: conseguir unha das prazas que outorguen o dereito de ascenso de categoría. Estamos preparados e cremos niso. 

Había ganas de basket...

Pero sen esforzo non hai premio. Nestas primeiras sesións preparatorias, Coach G deseñou uns adestramentos nos que, ademais da necesaria posta a punto física, todos e cada un dos xogadores interioricen unha serie de movementos tácticos en ambos lados da cancha que, ao seu xuízo, poden determinar o éxito ou o fracaso na nosa misión, deportivamente falando. 

Primeiras instrucións da tempada

O vindeiro xoves 19 de setembro, a Delegación Santiaguesa da Federación Galega de Baloncesto convocou a todos os clubs rexistrados para perfilar e definir tanto o sistema como o calendario de competición, polo que vos teremos puntualmente informados.

Namentres, seguimos afinando o noso sentido baloncestístico nos Pavillóns de Bertamiráns, que seguirá sendo o noso fortín, e Milladoiro, os martes e os xoves respectivamente, no noso horario habitual. 

Ao principio sempre costa un pouco...

   GO AMES GO!!!!!